W pracowni konserwatorskiej stosowane są metody pracy zgodne z wyniesionymi przeze mnie naukami podczas studiów na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika oraz szkoleń i staży w Bibliotece Narodowej:
– priorytetowo traktujące historyczną strukturę obiektu
– ingerencję konserwatorską ograniczające do niezbędnego minimum
– indywidualnie traktujące każdy z konserwowanych obiektów
– stosowanie materiałów o najwyższej dostępnej jakości
Przed rozpoczęciem konserwacji wykonywana jest ekspertyza, na podstawie której przedstawiany jest zakres i czas prac oraz kosztorys.
Po zaakceptowaniu ich przez inwestora wykonywana jest dezynfekcja obiektu, badania kwasowości, odporności pigmentów oraz identyfikacja materiałów użytych podczas jego powstawania. Następnym etapem są właściwe zabiegi konserwatorskie mające na celu przywrócenie pierwotnych funkcji obiektu i jego powrót do życia bibliotecznego lub archiwalnego. Każdy obiekt otrzymuje szczegółową dokumentację konserwatorską, zawierającą dokładny plan działań oraz przebieg prac wraz z wszystkimi użytymi do konserwacji materiałami. Opisane prace są bogato ilustrowane fotografiami przedstawiającymi obiekt i jego elementy przed, podczas i po konserwacji. Inwestor otrzymuje również szczegółowe informacje dotyczące warunków przechowywania i użytkowania obiektu po konserwacji.